Que pasou co Evanxeo de Mateo?

Cada vez que penso na situación económica actual, nos múltiples recortes en sanidade, educación e servizos sociais, a cabeza váiseme cara a  eses señores con sotana que din coidar das nosas almas. De feito o negocio da salvación que ten en marcha o Sr. Rouco Varela recibe do estado español uns 12.000 millóns de euros en números mais ou menos redondos (ven como doazóns directas e indirectas, ven como exención de impostos). O estado español gasta seis veces máis nas nosas almas que na nosa formación como cidadáns -as doazóns á división española do Vaticano é seis veces o presuposto do Ministerio de Educación-.

A  igrexa española debería facer bo o que se di no Evanxeo de Mateo (Mt 22, 15-22), que describe con detalle unha orde clara e precisa de Cristo sobre a responsabilidade dos cristiáns (e supoño que, por extensión, a súa igrexa) ante Deus e ante o Estado. Recordemos que nesta pasaxe bíblica, cando Jesús está ensinando no Templo de Xerusalén foi abordado polos fariseos e polos herodianos inquirindo sobre se alguén debería pagar tributo ao Cesar. A resposta foi clara e concisa: «Dade, pois, ao César o que é do César, e a Deus o que é de Deus». Con esta ensinanza o fundador da Igrexa Cristiá revela claramente que esta ten responsabilidades tanto ante Deus como ante o Estado: Hai cousas que debemos dar ao César (ao Estado) e cousas que debemos dar a Deus.

Se estes prelados renunciasen á asignación económica do estado (tanto á empresa matriz –a Igrexa- como as súas filiais –unha manchea de ONGs-) e pagasen os impostos debidos pola súas actividades (unha misa debería ter polo menos o mesmo IVE que unha boa obra de teatro) e polas súas propiedades mobles e inmobles, os españois salvaríamos a Lei da Dependencia e os Servizos Sociais (6.000 millóns de euros), manteríamos o noso Sistema Nacional de Saúde nas condicións en que se converteu nun referente mundial pola súa condición de universal e gratuíta (xa que de feito o recorte sanitario do último ano foi  dun 8% sobre 2011: 5.500 millóns de euros), e, aínda por riba, quedaríannos 500 millóns de euros para inverter en políticas activas de emprego co fin de atallar o paro xuvenil.

Supoño que a contribución do estado a igrexa non sufrise ningún recorte estará relacionado co feito de que media ducia de ministros do goberno pertencen a asociacións integristas como o Opus Dei ou os Lexionarios de Cristo. Iso si, TVE recomenda rezar contra o paro e os desafiuzamentos.

Como dixo Curros, … Que o demo me leve!

Deja una respuesta

Tu dirección de correo electrónico no será publicada.

Este sitio usa Akismet para reducir el spam. Aprende cómo se procesan los datos de tus comentarios.