A véspera de San Xoán, noite máxica de herbas e cacharelas para purificarnos

Co programa Roteiro da Memoria, iniciativa da Plataforma de Galeras, e da man do profesor da USC, Antonio Míguez Macho, coñecimos o emplazamento da antiga prisión franquista de Santa Isabel e a súa historia, ademais dunha pequena andaina por lugares únicos que non todos coñecen, pero que tamén son Compostela

Da parada do autobús de Galeras saímos ás 6 da tarde un grupo de persoas cara  a descubrir, nalgún caso, (entre nós estaba Encarna Otero)  a historia da cidade e recunchos sorprendentes agochados, a veces na memoria. Antes de partir tivo lugar a lectura dun poema de Marisol Pite adicada ás herbas que leu Ana Alonso. E Encarna Otero respondeu á utilización da auga feitieira. Preme para ver o vídeo

O roteiro da memoria co profesor da USC, Manuel Míguez Macho, que explicou a historia da Prisión de Santa Isabel e emplazou a súa ubicación 1º Vídeo  / 

A historia do como e o por que 2º Vídeo

Unha saída para visitar e recoller herbas cun sol de xustiza co que este sábado 23 quiso premiarnos a metereoloxía, e unha Encarna Otero en plena forma que levaba a dianteira e que nos ilustraba na recollida  das herbas de San Xoán. Encarna é fiel á tradición que lle enseñou a súa nai e por iso coñece con detalle a recollida e o rito desta data.

Unha visita guiada e roteiro que me deixa boa lembranza, e que, de seguro espero repetir o vindeiro ano. Algúns pódense preguntar, pero que é a noite de San Xoán? a resposta podería ser: o nacemento de San Juan Bautista no cristianismo, pero tamén podemos dicir que é o solsticio do verán; con  días longos e noites máis curtas. A celebración deste acontecemento faise con ritos paganos de tradición ancestral. Unha noite máxica que conta cos elementos para purificar: «o lume, a auga, terra…» saltar cacharelas, aguas feiticeiras con prantas,(que pode representar a terra) que se deixan ao relente da noite de San Xoán, no exterior, para a continuación, pola maña, lavar a cara, segundo marca a tradición… Grazas á Plataforma de Galeras que nos acolleron no grupo; a unha amiga e máis a min, neste paseo marabilloso.

Máis fotos premendo aquí